102امام «ابوجعفر»، «باقرالعلوم»، پنجمين پيشواى شيعيان، جمعه نخستين روز ماه رجب سال 57ه.ق در شهر مدينه چشم به جهان گشود. او را «محمد» ناميدند و «ابوجعفر»، كنيه و «باقرالعلوم»؛ يعنى شكافنده دانشها، لقب آن گرامى است. پدر بزرگوار ايشان، امام زينالعابدين و مادر او، بانوى گرامى، «امعبدالله»، دختر امام حسن مجتبى(ع) است.
دوران امامت 18 ساله (سيره پيشوايان، ص 305) امام باقر(ع) با حكومت ظالمانه «هشام بن عبدالملك» اموى همزمان بود. ايشان روز هفتم ذى الحجه سال 114ه.ق در پنجاه سالگى به دست «هشام بن عبدالملك»، مسموم و شهيد شد. تن پاك آن درياى بىكران دانش خدايى را در قبرستان «بقيع» كنار آرامگاه امام حسن مجتبى و امام سجاد عليهما السلام به خاك سپردند. (پيشوايان معصوم عليهم السلام، صص 291 - 307)