149خود را نمايان كرده و به آنها خشونتگرايان و تندروها و يا افراطيون يا اصول گرايان اطلاق مىشود...
و اما بر آنان جز وصف خوارج اطلاق نمىشود آنگونه كه رسولخدا (ص) نامگذارى كرده و به مارقين توصيف نموده است، كسانى كه از اسلام خارج مىشوند همانگونه كه تير از كمان خارج مىگردد. و اين فرقه از پرخطرترين فرقهها و پستترين آنهاست كه در خونريزى و وحشىگرى بر ديگران پيش قدماند، كسانى كه در مورد مسلمانان هيچ عهد و ذمهاى را مراعات نكرده و براى در امان قرارگرفتگان و اطفال و زنان و پير زنان حقى قائل نبوده و از ريختن خون اهل ذمه و افسادگرى در روى زمين باكى ندارند و اوقاتشان متمركز بر كارهاى شنيع و جرايم خطرناكى است كه از آن جمله نسبت دادن موحدان به شرك و كفر مىباشد؛ به اين نحو كه آيات نازل شده درباره كفار و مشركان را گرفته و بر عموم مؤمنان جارى مىسازند...
84 . شيخ حسين احمد
او كه از مشايخ جماعت تبليغ و شيخ حديث و رئيس تدريس در مدرسه دارالعلوم ديوبند و از علماى احناف و صاحب كتاب «الشهاب الثاقب» است در ردّ بر محمد بن عبدالوهاب مىنويسد:
اعلموا انّ محمد بن عبدالوهاب ظهر امره فى اوائل القرن الثالث عشر فى نجد، و كانت له عقائد فاسدة و نظريات باطلة، فلذلك قتل و قاتل اهل السنة... و كان يستحلّ نهب اموالهم، و يظنّ فى قتلهم اجراً و ثواباً، سيما اهل الحجاز،