47برخى ديگر نيز از روى نادانى يا ريا چنين بدعت مىگذارند كه واجبى را حرام كنند؛ حكمى كه به روشنى در مخالفت با حكم خدا و سنت رسول خدا(ص) است.
«دارِمى» مىنويسد:
در سالى كه معاويه به سفر حج رفته بود، از «سعدبن مالك» پرسيد: «نظرت درباره برگشتن به حج پس از پايان عمره 1 چيست؟» سعد پاسخ داد: «كار خوب و زيبايى است». معاويه گفت: «عمر از اين كار نهى مىكرد، آيا تو از عمر بهترى»! سعد گفت: «عمر از من بهتر است. اما اين عمل را پيامبر انجام داده كه قطعاً از عمر بهتر بوده است». 2
«تِرمِذى» نيز روايتى نزديك به اين روايت نقل كرده است با اين تفاوت كه در اين روايت، گفتوگو ميان «سعدبن ابىوقّاص» و «ضحّاكبن قيس» است كه گفت:
كسى مرتكب اين عمل نشود [يعنى حج تمتع پس از انجام عمره]، مگر كسى كه از امر خدا آگاهى نداشته باشد. سعد گفت: «اى برادرزاده!