42دانشمندان بيدار واجب است به اداى تكليفى كه از سوى شرع مقدس بر عهده آنها نهاده شده است، قيام كنند و دانش خود را آشكار سازند كه در غير اينصورت، به لعنت مبتلا خواهند شد؛ زيرا سكوت دانشمندان اين توهم را براى عوام به وجود مىآورد كه آنها به اين بدعت راضى هستند يا اصلاً اين عمل بدعت نبوده است و ريشه در دين دارد و مجاهدانى را كه با اينگونه امور مبارزه مىكنند، از اين مبارزه باز مىدارند و مردم را رها مىكند تا در بدعتها فرو روند. در نتيجه، رفتهرفته كار به جايى مىرسد كه بدعت از سنت بازشناخته نشود و بلكه سنت به حساب آيد.
به نقل از متقى هندى، رسول خدا(ص) فرمود:
لا يَذْهَبُ مِنَ السُّنَةِ شَيٌْ حَتّى يَظْهَرَ مِنَ الْبِدعَةِ مِثْلُهُ، حَتّى تَذْهَبَ السُّنَّةُ وَ تَظْهَرَ الْبِدْعَةُ... فَمَنْ أحْيَا مَيْتاً مِنْ سُنَّتِي قَدْ امِيتَتْ كَانَ لَهُ أجْرُهَا وَ أجْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ غَيْرِ أنْ يُنْقَصَ مِنْ اجُورِهِمْ شَيْئاً؛ وَ مَنْ أبْدَعَ بِدْعَةً كَانَ عَلَيْهِ وِزْرُهَا وَ وِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا لايُنْقَصُ مِنْ أوْزَارِهِمْ شَيْئاً. 1
سنتى از بين نمىرود، مگر اينكه بدعتى به جاى آن سر برمىآورد تا جايى كه ديگر سنتى نماند و بدعت [همهجا] آشكار شود... پس كسىكه يك سنت فراموش شده مرا زنده كند، اجر اين كار به همراه پاداش هركس كه به آن سنت عمل كند، از آن او خواهد بود؛ بدون اينكه چيزى از پاداش آنها كم شود. و هركس بدعتى را باب كند، گناه اين كار به همراه گناه تمام كسانى كه به آن بدعت عمل كنند، بر گردن اوست؛ بدون اينكه چيزى از گناه آنان كم شود.
پيامبر اكرم(ص) همچنين مىفرمايد: