142اين روايت، دلالت آشكار و صريحى بر اعتراض به اقامه نماز تراويح به جماعت است.

از نافع، غلام عبدالله بن عمر نقل است كه عبدالله بن عمر در ماه رمضان پشت سر امام، نماز [تراويح] نمى‌خواند. ¹

اميرمؤمنان، على بن ابى‌طالب(ع) نيز در زمان خلافت خود مردم را از اداى نماز تراويح به جماعت - به اين جهت كه اين كار بدعت است - نهى فرمود. از آن حضرت روايت شده است كه چون مردم در كوفه دورش را گرفتند و از وى خواستند براى آنان امامى تعيين كند تا نافله ماه رمضان را برايشان اقامه كند، امام(ع) آنها را از اين كار بازداشت و به آنها فهماند كه اين كار، مخالف سنت است. آن‌گاه مردم آن حضرت را ترك كردند و از ميان خود كسى را جلو انداختند تا به او اقتدا كنند. اميرمؤمنان حضرت على(ع) امام حسن(ع) را نزد آنان فرستاد و او درحالى‌كه تازيانه در دست داشت، در مسجد بر آنان وارد شد و تا چشم آن جماعت به او افتاد، به سوى درها دويدند و فرياد

وا عُمَراه ²سر دادند. ³

در روايت ديگرى از امام صادق(ع) آمده است:

چون اميرمؤمنان، حضرت على(ع) به كوفه آمد، به حضرت حسن بن على(ع) فرمان داد تا در ميان مردم ندا كند: «هيچ نمازى در ماه رمضان در مساجد به جماعت خوانده نمى‌شود». امام حسن(ع) آنچه را كه فرمان امام على(ع) بود، در ميان مردم اعلام كرد و چون مردم سخنان