138انجام دادنش درمانده شويد» و تا زمان وفات پيامبر اكرم(ص) وضع به همين منوال ادامه داشت».

در كنز العمال آمده است: «از عمر درباره نماز در مسجد پرسيده شد، در پاسخ گفت: پيامبر خدا(ص) فرمود: نماز واجب در مسجد و نماز مستحب در خانه». ¹

در مغنى ابن قدامه نيز آمده است:

مالك و شافعى گفته‌اند: «خواندن نماز مستحبى براى كسانى كه قدرت انجام آن را داشته باشند، نزد ما محبوب‌تر است؛ به جهت روايت زيدبن ثابت از رسول خدا(ص) كه گويد: «رسول خدا(ص) در گوشه‌اى از مسجد با حصير اطاقكى براى [به‌جا آوردن نوافل] خود ساخت، اما كسانى در پى ايشان رفته و به نماز نافله ايشان اقتدا كردند». وى گويد: «شب ديگر نيز آمدند، اما رسول الله(ص) از خانه بيرون نيامد. آنها صدا بلند كرده و با سنگريزه به در خانه آن حضرت زدند. پيامبر اكرم(ص) به حال خشم بيرون آمد و فرمود:

«مَا زَالَ بِكُمْ صَنِيعُكُمْ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَتُكْتَبُ عَلَيْكُمْ، فَعَلَيْكُمْ بِالصَّلاَةِ فِي بُيُوتِكُمْ، فَإِنَّ خَيْرَ صَلاَةِ الْمَرْءِ فِي بَيْتِهِ الاَّ الصَّلاةَ الْمَكْتُوبَة» ²؛ «آن‌قدر اين كار را كرديد تا گمان كردم اين كار بر شما واجب خواهد شد. پس بر شما باد به نماز در خانه‌هاى‌تان؛ چرا كه - به جز نمازهاى واجب - همانا بهترين نماز هركس، نمازى است كه در خانه خود بخواند».

با تأمل در اين روايات، درمى‌يابيم كه همه آنها در يك معنا اجماع دارند كه آن، نهى خواندن نماز تراويح به جماعت است. برخى اين روايات، اين نهى را به ترس پيامبر اكرم(ص) از اينكه اين كار بر امتش