113آذينبندى و شادى و سرور به عمل مىآيد كه اين كارها - علاوه بر اينكه دربردارنده احسان به فقراست - نشانه محبت و تعظيم آن حضرت در دل انجامدهنده اين كارها و شكر پروردگارى است كه بر او منت نهاده و پيامبرى را آفريده كه او را بهعنوان رحمت براى جهانيان فرستاده است. 1
همچنين «سيوطى شافعى» مىگويد:
عقيده من اين است كه جشن گرفتن ميلاد پيامبر اكرم(ص) - كه عبارت است از جمع شدن مردم و قرائت آياتى از قرآن و روايت اخبار و احاديثى در مورد ابتداى امر آن حضرت و معجزاتى كه در زمان ولادت آن بزرگوار روى داده، آنگاه سفرهاى پهن و مردم اطعام شده و مىروند، نه بيشتر از اين - از نوآورىهاى خوبى است كه انجامدهنده آن نيز به ثواب و پاداش مىرسد؛ زيرا در اين كار، بزرگداشت مقام پيامبر اكرم(ص) و ابراز شادمانى و خوشحالى از ولادت شريف آن حضرت نهفته است. 2
«ابنتيميه» در اينباره مىنويسد:
«مروزى» گويد: از اباعبدالله درباره مردمى پرسيدم كه شب به دور هم گرد آمده و قارى به قرائت قرآن پرداخته و تا صبح دعا مىخوانند، فرمود: اميدوارم كه اين كار اشكالى نداشته باشد... و ابوالسرى حربى گويد: ابوعبدالله گفت: چه چيزى بهتر از اين است كه مردم جمع شوند، نماز بخوانند و نعمتهاى خدا را به ياد بياورند؛ چنانكه انصار نيز چنين كردند و اضافه كرد: اين اشاره به خبرى است كه احمد روايت كرده و آن حديث اين است: اسماعيل گفت: ايوب از «محمد