86 بنوالمكبرى لقب گرفتند... . 1
پس از غارت لباسهاى امام، سپاهيان به سوى خيمهها هجوم بردند؛ لحظاتى تلخ و جانكاه كه زينب كبرا بيش از همه تلخى و مخاطرات اين تهاجم وحشيانه را احساس مىكرد؛ چرا كه از يكسو پاسبان خيمهها بود و از طرف ديگر، حفظ جان برادرزاده و امام زمانش را بر عهده داشت.
دختر على(ع) كه منش و خلق و خوى كوفيان و اعراب را مىدانست، بانگ برآورد: «اى عمر بن سعد سپاهيان خود را از تعجيل و شتاب در غارت خيمهها بازدار! خود آنچه اسباب و زيورآلات است به شما واگذار مىكنيم، مبادا دست نامحرمان به سوى خاندان رسول خدا دراز شود».
تمامى وسايل و زيورآلات، حتى گوشوارههاى فاطمه بنتالحسين(ع) كه يادگار امام(ع) بود، در نقطهاى ريخته شد و پس از آنكه زنان و كودكان در گوشهاى اجتماع كردند، دختر شجاع على(ع) فرياد زد: «هركس ميل دارد وسايل دختران على(ع) و فاطمه(عليها السلام) را بردارد، بيايد». عدهاى پيش آمدند و هرچه بود، غارت كردند. گروهى به