51در اين زمان امام(ع) بانگ برآورد:

أَ مَا مِنْ مُغِيثٍ يُغِيثُنَا لِوَجْهِ اللهِ أَ مَا مِنْ ذَابٍّ يَذُبُّ عَنْ حَرَمِ رَسُولِ الله. ¹

آيا فريادرسى هست كه براى خدا ما را يارى كند؟ آيا مدافعى هست كه از حرم رسول خدا دفاع كند؟

عبدالله بن عمير كه با همسر خود، ام‌وهب، مانند ديگر ياران دين خدا به قيام برخاسته بود، به مقابله با سالم، غلام عبيدالله بن زياد و يسار، غلام زياد بن ابيه شتافت و هر دو را از پيش روى برداشت. چون به سوى خيمه بازگشت، ام‌وهب عمود خيمه را برگرفت و در تشجيع همسرش گفت: «پدر و مادرم فدايت باد! در برابر ذريۀ رسول خدا مبارزه كن» و خود به قصد مبارزه، با همسرش همراه شد.

عبدالله بن عمير از او درخواست كرد تا به خيمه بازگردد. ولى او درحالى‌كه لباس عبدالله را گرفته بود، گفت: «هرگز تو را رها نمى‌كنم تا كنار تو كشته شوم»، تا اينكه به فرمان امام به خيمه بازگشت. ²

عبدالله بن عمير همراه با عده‌اى از همرزمان خود به ميدان معركه بازگشتند و جنگ سختى درگرفت؛ چون