147 آيات الهى را تكذيب و آن را به سخره گرفتند». اى يزيد! حال كه در باور خويش بر ما سخت گرفتهاى و راه اقطار زمين و آفاق آسمانها و راه چاره را به رويمان مسدود كردهاى، و ما را مانند اسيران از شهرى به شهرى مىگردانند، آيا پندار تو اين است كه خداوند تو را عزيز و ما را ذليل ساخته است؟! و اين پيروزى به علت آبرومندى تو در پيشگاه خداست؟!
بدان كه از روى كبر مىخرامى و از سر عجب نگاه مىكنى و بر خود مىبالى. سرخوش و شادمانى كه دنيا به تو روى آورده است و كارهاى تو را آراسته و حكومت ما را به تو اختصاص داده است؛ كمىآهستهتر!
آيا كلام خداوند را از ياد بردهاى كه مىفرمايد: «گمان نكنيد آنان را كه به كفر گرويدند مهلتى مىدهيم تا بر سركشى و نافرمانى بيفزايند و آنان را عذابى خواركننده است».
اى پسر آزادشدگان 1، آيا از عدالت است كه تو زنان و