1) . بحارالانوار، ج 45، ص 303. ابن حجر در صواعق، ص 231 ماجرا را اين‌گونه نقل مى‌كند: راهب پس از پرداخت درهم و گرفتن سر مقدس امام، آن را با مشك و كافور شست‌وشو و در پارچه‌اى پاكيزه قرار داد و آن را بر دامن گرفت و به سختى گريست و پس از آنكه ايمان آورد سر را به لشكر برگردانيد و خطاب به امير آنها گفت تو را به حق خداوند و فرستاده او سوگند مى‌دهم از آنچه كرديد خوددارى و به اين سر احترام كنيد و آن را از صندوق بيرون نياوريد. پس از رفتن كاروان چون به دمشق نزديك شدند قصد تقسيم درهم‌ها را داشتند كه متوجه شدند آنها تبديل به سنگ شده و بر يك جانب آن نوشته وَ لاٰ تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ غٰافِلاً عَمّٰا يَعْمَلُ الظّٰالِمُونَ و بر طرف ديگر آن وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ نقش بسته است.

2) . قمقام، زخار، ص 55.