1) . منطقه شوره‌زار.

2) . بحارالانوار، ج 45، ص 119.

3) . الملهوف، ص 68.

4) . به غلط در مجالس و محافل «زحر» را «زجر» مى‌نامند.

5) . ارشاد مفيد، ج 2، ص 118؛ تاريخ طبرى، ج 5، ص 232. همچنين گفته شده است كه پس از فرستادن سر امام، بانوان و كودكان حرم نيز همراه با على بن الحسين(ع) كه بر گردن او زنجير نهاده بودند، به سوى شام اعزام شدند و حضرت سجاد(ع) تا رسيدن به دمشق با كسى سخن نگفت. ارشاد مفيد، ج 2، ص 119. امام باقر(ع) فرموده است: «از پدرم پرسيدم كه چگونه او را از كوفه به سوى شام حركت دادند؟» فرمود: «مرا بر شترى كه عريان بود و جهاز نداشت سوار كردند و سر مقدس پدرم را بر نيزه‌اى نصب كرده و زنان ما را پشت سر من بر قاطرهايى كه زيرانداز نداشت، سوار كردند و اطراف و پشت سر ما را گروهى نيزه‌دار محاصره كرده بودند و چون يكى از ما مى‌گريست با نيزه بر سر او مى‌زدند تا آنكه وارد دمشق شديم». بحارالانوار، ج 45، ص 145. در جاى ديگر آمده است كه شمر و خولى و شبث ربعى و عمرو بن حجاج همراه با هزار نفر سوار، اهل بيت را به شام بردند و مأموريت داشتند در هر شهر و ديارى آنها را بگردانند. طريحى، منتخب، ج 2، ص480.