71 مِنْ طِينٍ) فتكبّر و كان من الكافرين كما قال تعالى: (وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لآِدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلِيسَ أَبى وَ اسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ الْكافِرِينَ). ¹

و اين عُجب همان صفتى است كه او را به خودبينى كشاند و گفت: (من از او برترم، مرا از آتش آفريدى)، و به حقير شمردن آدم و اهانت به او كشاند. سپس گفت: (او را از گِل آفريدى)، پس او تكبر كرد و از كافران شد همان‌گونه كه خداوند متعال فرمود: (و يادآور زمانى را كه به فرشتگان گفتيم: بر آدم سجده كنيد، پس همه سجده كردند به جز شيطان كه سر باز زده و تكبر ورزيد، و او از كافران بود).

بدين جهت است كه متكبّر دشمن خدا شمرده شده و خداوند او را دوست ندارد آنجا كه در قرآن مى‌فرمايد: (إِنَّهُ لاٰ يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ) ؛ «او مستكبران را دوست نمى‌دارد!» (نحل: 23)

ونيز مى‌فرمايد:

(إِنَّ اللّٰهَ لاٰ يُحِبُّ مَنْ كٰانَ مُخْتٰالاً فَخُوراً) (نساء: 36)

زيرا خداوند، كسى را كه متكبر وفخر فروش است، (و از اداى حقوق ديگران سرباز مى‌زند)، دوست نمى‌دارد.

ومى‌فرمايد: (كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلىٰ كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبّٰارٍ)؛ «اين‌گونه خداوند بر دل هر متكبّر جبّارى مُهر مى‌نهد!» (غافر: 35)

ومى‌فرمايد:

(سَأَصْرِفُ عَنْ آيٰاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ) (اعراف: 146)