70 محمّد بن علوى مالكى در اين باره مى‌گويد:

من الظواهر الواضحة التي تميز بها هؤلاء المكفرون للمسلمين أوقل: هؤلاء المسارعون إلى تكفير كل من يخالفهم او يعارضهم فيما يرون او يعتقدون؛ من الظواهر التي لاتنكر، اعجابهم بانفسهم و اعمالهم. و العُجب هو بداية خطيرة لأقبح خُلق نهي عنه الإسلام و حذّر منه، انّه الكبر الذي تميز به أول كافر في الخلق و هو ابليس حيث رأي انّه خيرٌ من آدم و أُعْجِب بعمله، و كان له فيه رصيد كبير و اجتهاد عظيم. ¹

از امور ظاهر و واضحى كه تكفيرى‌هاى مسلمانان به آن شناخته مى‌شوند، يا بگو: آن كسانى كه در تكفير هركس كه مخالف آنان يا معارض با آنها در رأى يا اعتقادند؛ از پديده‌هايى كه جاى انكار نيست، عُجب آنان نسبت به خود و اعمالشان مى‌باشد. و عجب همان شروع خطرناكى است براى قبيح‌ترين صفتى كه اسلام از آن نهى كرده و مردم را از آن برحذر داشته است. عُجب همان كِبرى است كه اولين كافر در بين مخلوقات به آن شناخته شد كه همان ابليس (شيطان) باشد، آنجا كه خود را از آدم برتر ديد و به عمل خود عجب نمود، و كمينگاه به دام افتادن شيطان همين صفت و تلاش بزرگش در همين جهت بود.

وى همچنين در ادامه مى‌گويد:

وهذا العُجب هو الذى دعاه إلى رؤية نفسه فقال: (أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ) و إلى احتقار آدم و الاستهانة به فقال: (وَ خَلَقْتَهُ