90

تغذيه حلال

تغذيه حلال زمينه سحرخيزى را براى انسان فراهم مى‌آورد و تغذيه حرام انسان را از كسب فيض در سحر محروم مى‌سازد. ازاين‌رو كسى كه مى‌خواهد سحر برخيزد، بايد از تغذيه حرام گريزان باشد و جز غذاى حلال نخورد. غذاى شبهه‌ناك نيز استفاده نكند. حلال‌خورى راه رشد معنوى را كوتاه و هموار مى‌سازد. كسى كه در انديشه طهارت باطن است همواره بايد از افراد بى‌توجه در مسائل دينى دورى كند. در واقع، نمى‌توان اثر وضعى تغذيه حرام را از بين برد؛ هرچند عوض آن غذا را به فقير بدهد.

طهارت ظاهرى

بايد پيوسته با وضو و طهارت بود و حتى با وضو خوابيد. امام‌صادق(ع) فرموده است: «هركس وضو بگيرد بعد وارد بستر شود، خوابگاهش چون مسجدش خواهد بود». ¹ اگر موقع خواب به قصد بيدارى سحر سر به بالين گذارد، مأموران الهى طبق روايات او را بيدار خواهند كرد:

احدى از بندگان نيست جز آنكه فرشته‌اى از فرشتگان خداوند هرشب دو بار او را بيدار مى‌كند و به او مى‌گويد: «اى بنده خدا! برخيز و به ياد پروردگارت باش». ²

مى‌توان براى بيدار شدن، از آيات قرآن، مثل آيه آخر سوره كهف استفاده كرد:

قُلْ إِنَّمٰا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحىٰ إِلَيَّ أَنَّمٰا إِلٰهُكُمْ إِلٰهٌ وٰاحِدٌ فَمَنْ كٰانَ يَرْجُوا لِقٰاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صٰالِحاً وَ لاٰ يُشْرِكْ بِعِبٰادَةِ