68صداهاى مؤمنان بسته نمى‌شود. برايشان همهمه‌اى است همچون همهمه زنبوران عسل. خداوند متعال مى‌فرمايد: «من پروردگار شمايم و شما بندگان من. حق مرا ادا كرديد پس بر من حق است كه دعايتان را مستجاب كنم». در آن شب خداوند گناهان هر كس را بخواهد مى‌آمرزد و هر كسى را بخواهد مى‌بخشايد.

على(ع) از افرادى متعجب بود كه نسبت به چنين شب‌هاى بافضيلتى از سال بى‌تفاوت بودند. در روايتى چنين آمده است:

كَانَ يُعْجِبُهُ انْ يُفَرِّغَ نَفْسَه اربعَ لَيالٍ مِنَ السَّنَةِ: اوّلَ لَيْلَةٍ مِنْ رَجَبٍ وَ لَيلةَ الْنَّحرِ. و لَيلَةَ الفِطْر ولَيلَةَ النِّصْفِ من شعبان. ¹

آن حضرت از اينكه كسى چهار شب از شب‌هاى سال را با بى‌تفاوتى بگذراند، متعجب مى‌شد: شب اول ماه رجب، شب عيد قربان، شب عيد فطر و شب نيمه شعبان.

فقهاى اهل سنت نيز بر استحباب شب‌زنده‌دارى شب عيد فطر و عيد قربان اتفاق‌نظر دارند ² و بر اين ديدگاه به روايت امام على(ع) استناد جسته‌اند:

مَنْ قَامَ لَيلَتَيِ العيْدِ مُحْتَسِباً لَمْ يَمُتْ قَلبُهُ حين تَموُتُ القُلوُب. ³

كسى كه دو شب عيد فطر و قربان را به عبادت (تفكر، ذكر خدا، نماز و...) سپرى كند هنگامى كه دل‌ها مى‌ميرند، دل او نمى‌ميرد.