34خواهى داشت [و عبادت شبانه به تو نيرو مى‌بخشد]. نام پروردگارت را ياد كن و تنها به او دل ببند.

امام باقر(ع) و امام صادق(ع) فرمودند كه مقصود از اين آيات، سحرخيزى براى نماز شب است. و نماز شب بسيار عمل سنگين و پرمشقت است؛ زيرا شب، زمان استراحت است و عمل عبادى در آن زحمت دارد. ¹

هنگام روز كارهاى انسان زياد است: إِنَّ لَكَ فِي النَّهٰارِ سَبْحاً طَوِيلاً (مزمل: 7) رفت و آمد، گفت‌وگو، ديد و بازديد در روز زياد است. اما سحر وقت آرامش است. ارتباط با ديگران قطع است و كسى مزاحم نيست. مى‌توان با پروردگارى كه لاٰ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لاٰ نَوْمٌ است، به تنهايى گفت‌وگو كرد.

البته اين در صورتى است كه در روز مزاحم‌ها را به درون خود راه ندهيم. آن قدر واردات به دل نسپاريم كه اگر سحر خواستيم با خدا سخن بگوييم همه اينها سر برآورند. بنابراين بايد در روز اسباب آمادگى نماز شب و سحرخيزى را فراهم ساخت.

حضرت على(ع) فرمود:

تَعَطَّروُا بِالاِستِغفارِ لاتَفْضَحْكُمْ رَوائِحُ الذُّنُوبِ. ²

با طلب آمرزش خود را عطرآگين سازيد. تا بوى بد گناهان، شما را رسوا نسازد.

در قرآن كريم آيات زيادى به‌گونه مستقيم و غير مستقيم اهل ايمان را به شب‌زنده‌دارى، تهجد، ذكر، دعا و ارتباط با خدا دعوت مى‌كند و براى