137
محروميت از نماز شب
بدون شك ارتباط با خداوند در سحر، در هيچ وقت از ساعات ديگر شبانه روز حاصل نمىشود. آن بركات رحمانى كه به انسانهاى سحرخيز داده مىشود، به كسانى كه در اوقات ديگر به انجام دادن نوافل، مستحبات، دعا و عبادت مىپردازند، عطا نمىشود. ازاينرو بىترديد محروم بودن از ارتباط با خدا در دل شب و حاضر نبودن در جمع اقامهكنندگان نماز شب، محروميت بسيار بزرگ و سلب توفيق به شمار مىآيد. امام صادق(ع) مىفرمايد:
لاتَدَعْ قِيامَ اللَّيلِ فَاِنَّ المَغْبُونَ مَنْ حُرِمَ قِيامُ اللَّيْلِِ. 1
شبزندهدارى (نماز شب) را ترك نكن. همانا ضررديده كسى است كه از به پاخاستن در شب (نماز شب) محروم شود.
با وجود اينكه انس و ارتباط انسان با خداوند مطابق با فطرت و طبيعت اوست و محبت الهى در عمق جان انسان ريشه دارد، ولى بيشتر بندگان خدا، از اين سفره گسترده الهى محروماند و حتى برخى تا پايان