1) 1. تفسير ابن‌كثير، ج2، ص306. سرگذشت عُتبى را امام يحيى بن شرف نَووَى شافعى در كتاب خود «الأذكار» بيان كرده است؛ اما يكى از افرادى كه ناظر بر انتشار اين كتاب بوده، با تخطى از حفظ امانت، در جايى‌كه با هزينه دار الهدى در رياض سال 1409 تحقيق شده، سرگذشت عُتبى را حذف كرده است. به اين تحريف بسنده نكرده‌اند و در همين كتاب نظير اين مطالب، تحريف گشته، از جمله: امام نَووَى در «الأذكار» فصلى را درباره‌زيارت قبر رسول خدا(ص) و دعاهاى مربوط به آن گشوده و در آن گفته است: «آگاه باش! سزاوار است هر كس كه حج انجام مى‌دهد، رهسپار زيارت رسول خدا(ص) گردد. خواه مسير زيارت، همان راه (بازگشت) او باشد يا نباشد (يعنى زمان رفتن به حج يا برگشتن از حج)؛ زيرا زيارت آن حضرت يكى از مهم‌ترين راه‌هاى تقرب به خدا، سودمندترين كارها و با فضيلت‌ترين خواسته‌هاست.» آنچه در بالا يادآورى شد، عبارت امام نوَوَى بود؛ ولى دست اندركاران چاپ اين كتاب، عبارت نَووَى را تحريف كرده‌اند كه متن تحريف‌شان عيناً در صفحه 295 چنين است: «فصلٌ» درباره زيارت مسجد رسول خدا(ص) آگاه باش! مستحب است هر كس قصد زيارت مسجد رسول خدا(ص) را دارد بايد بر او صلواتِ فراوان بفرستد...» اين عناصر بازيگر بايد از خدا بترسند، ملاحظه كنيد آنان باطل را با باطل يارى مى‌دهند، اين افراد، با تأييد باطل‌گرايى، بر نَووَى و بر مذهب شافعى و مسلمانانى كه بر استحباب سفر براى زيارت مرقد مطهر رسول خدا(ص)اتفاق نظر دارند، دروغ بسته‌اند. سخن نبى اكرم(ص)چه پسنديده است آنجا كه فرمود: «اگر شرم و حيا نمى‌كنى هر چه مى‌خواهى انجام ده». مى‌پنداشتم كه تحقيق كننده كتابِ تحريف شده، شخص شيخ عبدالقادر از ارناؤوط است كه براى ترويج ميان برخى از اين عناصر دست به تحريف كتاب زده است؛ ولى بعدها در كشور دُبى با پسرش «محمود» ديدار كردم و او ماجراى تحريف را از ناحيه پدرش به شدت رد كرد. به او گفتم: اگر چنين است بايد مطلبى نگاشته شود كه پى‌آمدهاى اين عمل زشت را بزدايد، به‌ويژه اگر اين راه گشوده شود، هيچ‌گاه بسته نخواهد شد. پس از آن، به نوشته‌اى با دستخط شخص شيخ عبدالقادر ارناؤوط مبنى بر تبرئه خود از اين عمل، مواجه شدم كه وى اين جنايت را متوجه شخص ديگرى كرده بود و تصور نمى‌كنم آن شخص خطاكار به تحريف كتاب «الأذكار» اكتفا كرده باشد و قهراً از اين حد و مرز گذشته و به ديگر مواردى داراى تأثير گسترده‌تر و بيشتر، رو آورده است و با اين تحريف و اين گستاخى، به تغيير و تبديل كتب پيشوايان گذشته پرداخته و امورى را كه با مشرَب وى مخالفت داشته، به تمسخر گرفته است. عين نوشتة شيخ عبدالقادر ارناؤوط كه از تحريف كتاب «الأذكار» امام نَوَوى تبرئه جسته است: بسم الله الرحمن الرحيم. الحمد لله رب العالمين والصلاة والسلام على سيدنا محمد و على آله و صحبه اجمعين و بعد: كتابى كه پيش رو داريم «الأذكار» امام نَووى را چاپخانه الملاح در دمشق، سال 1391 هجرى قمرى مطابق با 1921 ميلادى با تحقيق اينجانب به چاپ رساند. ديگر بار درصدد تحقيق آن برآمدم و اين بار، استاد احمد النحاس مدير مؤمنه دار الهدى در رياض آن را چاپ نمود. وى اين كتاب را به اداره كل امور مصاحف و نظارت بر مطبوعات، به رياست مركز «البحوث العلمية والدعوة والإرشاد» در رياض ارائه داد و وى آن را به هيئت نظارت بر مطبوعات سپرده بود و يكى از اساتيد آن مركز، اين كتاب را مطالعه و در آن تصرف نمود و در فصل مربوط به زيارت مرقد مطهر رسول خدا(ص) فصلِ زيارتِ مسجد رسول خدا9 آورده بود. افزون بر آن، برخى عبارات اين فصل را در ص295 تغيير داده و از صفحه 297، داستان عُتبى را حذف كرده بود. عُتبى محمد بن عبدالله بن عمرو بن معاوية بن عمرو بن عُتبة بن ابوسفيان، صخر بن حرب بن اميه اموى عُتبى شاعر است كه سرگذشت عرب باديه نشين را كه كنار قبر رسول خدا(ص) حضور يافت و عرضه داشت: اينك با استغفار از گناهم نزدت آمده‌ام... نقل كرده است و عُتبى رسول خدا9 را در خواب ديد و به او فرمود: آن عرب باديه نشين را درياب و به او مژده بده كه خداوند گناهانش را بخشيده است و شرح و توضيحى را كه من درباره ماجراى عُتبى ذكر كرده بودم، حذف نموده است كه من در آنجا داستان مزبور را نادرست تلقى كرده‌ام؛ ولى با اين همه، داستان و حاشيه‌اى را كه بر آن زده بودم حذف كرده است. بنابراين، تصرفى كه در اين كتاب شده، مربوط به اينجانب بنده فقير نيازمند به خداى تعالى، عبدالقادر ارناؤوط نيست و ارتباط به مدير دار الهدى استاد احمد النحاس نيز ندارد؛ بلكه مربوط به هيئت نظارت بر مطبوعات در رياض است. و مسئوليت اين كار به عهده مدير دارالهدى و محقق كتاب نيست و ترديدى نيست كه تصرف در عباراتِ مؤلفين جايز نيست؛ زيرا كلمات آنها امانت علمى است و محقق و مقابله‌گر بايد عبارات مؤلف را همان‌گونه كه هست، رها سازد و آنجا را كه از ديدگاهش مخالف با شرع و سنت است بدون آنكه تغييرى در عبارت مؤلف ايجاد كند، توضيح دهد.