35به دعاى موجود در حديث - كه در آن توسّل به نبى اكرم(ص) وجود دارد -
توجّه دهد.
اسناد اين روايت، صحيح است و به خواست خدا، در مباحث بعدى خواهد آمد. صحابى گرانقدر، عثمان بن حُنيف پى برده كه فهم و درك حديث مورد نظر، جز به اين نحو صحيح نيست.
10. «ابن ابىخيثمه»، اين روايت را از طريق «حمّاد بن سلمه»، حافظِ مورد اعتماد، روايت كرده كه در آن آمده است: «
فإن كانت حاجة فافعل مثل ذلك »؛ «هرگاه حاجتى داشتى، نظير همين كار را انجام ده». كه اين جمله، از ناحيه راوى ثقه و مورد اعتمادى اضافه شده است.
اين روايت، همانگونه كه مشخص است و در علوم حديث مقرّر گشته، حديثى صحيح و مقبول است و بر عموم و درخواست عمل به حديث، در دوران حيات پيامبر و پس از رحلت آن بزرگوار تا روز قيامت دلالت دارد.
اشكال اول: دستور پيامبر(ص) عام نيست
ابنتيميه مىگويد: «اگر نابينايانى (كه با درخواست دعا)، پيامبر(ص) در حقّشان دعا نكرده، به آن حضرت متوسل گردند وضعيتشان نظير نابينايى كه بينايىاش را بازيافت نخواهد بود»؛ يعنى بينايى آنها بازنخواهد گشت.
وى در جايى ديگر گفته است:
همچنين اگر نابينايى كه به پيامبر توسل جسته و حضرت برايش دعا نكرده است به منزله آن فرد نابينا باشد (يعنى بينايىاش را باز يابد) همه صحابه نابينا و يا برخى از آنان، نظير عمل همين نابينا را انجام مىدادند. بر اين اساس، صحابهاى كه از توسّل به پيامبر خوددارى كردهاند و به