243آورده، گفته است: «اين روايت، تجربه شده است».

امام نَوَوى در «الاذكار» ¹ بعد از بيان اين حديث مى‌گويد:

يكى از اساتيد بزرگ علمى ما نقل مى‌كرد كه مركب وى، به گمانم استرش گريخت و خود از اين حديث آگاهى داشت. آن را بر زبان آورد و خداوند در همان لحظه، مركب را برايش نگاه داشت و من خود روزى با گروهى همراه بودم كه حيوانى از ما گريخت و از گرفتن آن درماندند و من اين حديث را يادآور شدم، آن حيوان بى‌درنگ توقف كرد.

در نتيجه، كسى‌كه به نقل اين حديث مى‌پردازد، در تقويت اين حديث دو راه پيش رو دارد:

1. اين روايت را با شاهد، تقويت نمايد و بدين ترتيب روايتى حَسن خواهد بود و در آن ترديدى راه ندارد.

2. تقويت آن به وسيله عمل‌كردن امت به اين روايت، عملى گردد. يكى از اين دو راه، از ديگرى قوى‌تر است.

روايت هشتم: ماجراى ابوايوب انصارى با مروان

رسول خدا(ص) فرمود:

هرگاه، رهبرى دين را كسى كه شايسته آن است، به عهده گرفت، بر دين و آيين گريه نكنيد؛ ولى هرگاه فردى غير شايسته رهبرى آن را عهده‌دار شد، بر آن بگرييد.

امام احمد، در «مسند» خود به نقل از داود بن ابوصالح مى‌گويد: