238سطح روايتِ ضعيف به حديث حَسَنِ مقبول كه بدان عمل شده است، ارتقاء مىبخشد.
طريق اول: طبرانى در «معجم الكبير» 1 آن را از طريق عبدالرحمان بن شريك، از پدرش، از عبدالله بن عيسى، از يزيد بن على، از عُتبة بن غزوان، از پيامبر اكرم(ص) روايت كرده كه فرمودند:
هرگاه، يكى از شما در بيابانى تنها چيزى را گم كرد و يا يكى از شما خواست درخواست كمكى كند، بگويد: اى بندگان خدا، مرا كمك كنيد، به فريادم برسيد؛ زيرا خداوند داراى بندگانى است كه آنها را (با چشم) نمىبينيم.
و اين قضيه تجربه شده است.
سند اين روايت، ضعيف است و از سلسله سند آن افرادى افتادهاند.
حافظ هيثمى، در «مجمع الزوائد» 2 مىگويد: «اين روايت را طبرانى نقل كرده است و با اينكه در برخى رجال سند آن، ضعف وجود دارد، همگى توثيق شدهاند؛ ولى يزيد بن على، عتبه را درك نكرده است».
حافظ ابن حجر، در «تخريج الاذكار» به عنوان عيب و اشكالِ روايت، فقط به بيان فاصله ميان راويان بسنده كرده و گفته است: «طبرانى آن را به سندى منقطع، از عتبة بن غزوان به نحو مرفوع روايت كرده است».
طريق دوم: ابن ابوشيبه، در «المصنّف» 3 از يزيد بن هارون، از محمد بن اسحاق، از ابان بن صالح روايت كرده كه رسول خدا(ص) فرموده است: