155اين حديث، حديثى حَسَن است. هيثمى در «مجمع الزوائد» 1 مىگويد:
اين روايت را طبرانى در «الكبير» و «الأوسط» نقل كرده است. روح بن صلاح، در بين رجال سند آن وجود دارد كه ابن حبان و حاكم وى را توثيق نمودهاند. در روحبن صلاح، اندكى ضعف است و بقيه رجال سند، رجالِ روايت صحيح بخارى هستند.
احمد بن حماد بن زغبه، استاد طبرانى، فردى مورد اعتماد و از مشايخ حديث نسايى است و روايتى از او در صحيح بخارى نقل نشده است، ولى درباره روحبنصلاح اختلاف شده است؛ گروهى او را مورد اعتماد دانسته و جمعى وى را ضعيف شمردهاند. بنابراين، فردى نظير او براى روشن شدن وضعيتش، نياز به بررسى و دقت نظر دارد.
حاكم، در «سؤالات السجزى» درباره او گفته است: «روح بن صلاح، فردى مطمئن و مورد اعتماد است». ابن حبان در «الثقات» 2 از او ياد كرده است و يعقوببن سفيان فسوى در «المعرفة والتاريخ» 3 از وى نقل روايت نموده است و او را فرد مورد اعتمادى مىداند. فسوى به گفته «التهذيب» 4 مىگويد:
«قريب به هزار استناد، روايت نگاشتم كه همه آنان افرادى موثق بودند؛ ولى كسانىكه درباره «روح بن صلاح» خدشه كردهاند، دليل آن را نگفتهاند».