1) . شيخ عبدالعزيز بن باز با حاشيه بر عبارت حافظ ابن‌حجر، گفته است: اين لازم، اشكالى ندارد و ابن‌تيميه بدان ملزم گشته است و از ديدگاه كسانى‌كه به موارد ورود و خروجِ سنت آگاهى دارند، در آن مسئله، جنبه قبح و زشتى وجود ندارد. همه رواياتى‌كه در فضيلت قبر پيامبر(ص) وارد شده، ضعيف؛ بلكه ساختگى‌اند. چنان‌كه ابوالعباس در «منسك» خود و ديگر كتب به بررسى آن پرداخته است. به فرض كه اين روايات، صحيح باشند، حجت بر جواز قصد سفر براى زيارت قبر رسول خدا(ص) بدون قصد مسجد النبى نخواهد بود؛ بلكه اين‌گونه احاديث، رواياتى عام و مطلق‌اند و روايات نهى از قصد سفر به غير از مساجد سه گانه، احاديث زيارت را تخصيص مى‌زند و مقيد مى‌سازد. پاسخ وى اين است كه اگر در سخن ابن‌تيميه، مورد قبح و زشتى موجود است كه به سبب آن، بر دانشمندانى كه بدو اعتراض كرده‌اند، تاخته است زشت‌تر از سخنِ شما (يعنى بن باز) است كه گفته‌اى: به فرض كه اين روايات صحيح باشند... لازمه سخن تو اين است كه سفر براى دانش آموختن و صله رحم و ديدار با برادران دينى و تجارت و بازرگانى، حرام خواهد بود؛ زيرا رواياتى كه در اين خصوص وارد شده‌اند، همه عام و مطلق‌اند و بر اساس گفته‌ات، رواياتِ نهى از قصد سفر، آن احاديث را تخصيص مى‌زند و مقيد مى‌سازد، درصورتى‌كه هيچ يك از مسلمانان چنين سخنى نگفته است و با عقل نيز سازگار نيست و سزاوار است كه نويسنده پايبند به همان مذهب حنبلى خود باشد و از ساير مذاهبِ پيشوايان، دست بردارد - برخى مطالب آن پيشتر بيان شد - و بر خواننده خردورز پوشيده نيست كه اين حديث، درباره قصد سفر افاده عموم نمى‌كند و صحابه‌اى مانند عمر بن خطاب و سعد بن ابى‌وقاص و ابوهريره نيز همين معنا را از حديث فهميده‌اند. به نظر مى‌رسد ابن‌تيميه، مطلق زيارت را ممنوع مى‌داند، چنان‌كه از سخن وى، در كتاب «الردّ على الأخنايى» ص102 استفاده مى‌شود. او مى‌گويد: «كسى‌كه به سوى رسول خدا(ص) سفر مى‌كند، در حقيقت به سوى مسجد نَبَوى مسافرت مى‌كند و اگر اين عمل، زيارت قبر وى ناميده شود، اسمى بدون مسماست. مسافر فقط به مسجد او آمده است». ابن عبدالهادى (از شاگردان ابن‌تيميه) نيز با تقليد از استاد خود مى‌گويد: «به اين دليل اسم بدون مسمّاست كه زيارت قبر پيامبر براى كسى امكان ندارد؛ آن‌گونه كه زيارت معروف كنار قبر غير او، امكان‌پذير است». پاسخ وى اين است كه بن‌باز و ابن عبدالهادى، مشاهده قبر حضرت را در زيارت، ملاك دانسته‌اند درصورتى‌كه هيچ‌يك از علماى مسلمان، چنين سخنى بر زبان نياورده‌اند، با اينكه عبارت قبر شريف پيامبر همراه با زيارت و سلام و دعا و درخواستِ باران، فراوان در روايات ذكر شده است.