73مى‌شود كه مرد و زن مسلمان طى چند روز در فشرده‌ترين و متراكم‌ترين مكان‌ها گام به گام، دوش به دوش و شانه به شانه هم حضور داشته باشند، عمل طواف يا مسعى را انجام دهند، گروه زن‌ها از ميان گروه مردان عبور كنند، اما مردها به زن‌ها خيره نگاه نكنند يا سعى كنند مرتكب عمل گناهى نشوند؟ چه عاملى سبب مى‌شود كه حتى زن و مرد مسلمان به فكر گناه هم نيفتند و سعى كنند مناسك چند روزه حج را سلامت به پايان برسانند؟ در پاسخ بايد گفت آنچه مقابل طغيان جنسى يا عمل گناه، ايستادگى مى‌كند، ايمان است؛ يعنى مرد و زن مسلمان در موسم حج به تربيت قرآنى عمل مى‌كنند كه مى‌فرمايد:

(قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصٰارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذٰلِكَ أَزْكىٰ لَهُمْ إِنَّ اللّٰهَ خَبِيرٌ بِمٰا يَصْنَعُونَ وَ قُلْ لِلْمُؤْمِنٰاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصٰارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ ) (نور: 30 و31)

به مؤمنان بگو چشم‌هاى خود را [از نگاه به نامحرمان] فرو گيرند و دامان خود را [از بى‌عفتى] حفظ كنند. اين براى آنان پاكيزه‌تر است. خداوند به آنچه انجام مى‌دهند آگاه است و به زنان با ايمان بگو چشم‌هاى خود را [از نگاه هوس‌آلود] فرو گيرند و دامان خويش را [از بى‌عفتى] حفظ كنند.

به عبارت ديگر، كنترل روابط اجتماعى زن و مرد در