144مىشود. اين گروه از زائران در طول سفر همواره در پى مسكن بهتر، غذاى لذيذتر، خواب بيشتر و خريد ارزانترند و در اين سفر به آنان چنان خوش مىگذرد كه از فيض حضور بيشتر در حرمين شريفين، بهويژه از سحرهاى پر فضيلت مكه و مدينه محروم مىشوند. بهطور معمول، به بازار مىروند و به خريد كردن براى خود، دوستان و آشنايان سرگرم مىشوند. به سراغ فروشگاههاى لوكس مىروند و با كيسههاى مملو از اجناس خريده شده به هتل باز مىگردند. براى دريافت خدمات بهتر و بيشتر همواره با نيروهاى ثابت هتل، طلبكارانه برخورد مىكنند. غافل از اينكه حج و عمره فرصت تنآسايى و تنپرورى نيست، بلكه فرصتى براى خودسازى فردى و اجتماعى است.
البته از ديدگاه اسلام، سير و سفر با انگيزههاى الهى و عقلانى، از جمله عبرتگيرى از ملتهاى گذشته، آشنايى با زندگى پيشينيان، شناخت جلوههاى خدا در روى زمين، پرورش انديشه، امرى پسنديده است؛ چنانكه در آيات متعدد قرآن مجيد نيز به آنها اشاره شده است؛ از جمله در سوره حج آمده است:
(أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهٰا أَوْ آذٰانٌ يَسْمَعُونَ بِهٰا ) (حج: 46)
آيا آنان در زمين سير نكردهاند تا دلهايى داشته