141 كانَ ثَوابُهُ عَلَى اللهِ الجَنَّةَ، و مَن حَجَّ لِلنّاسِ ثَوابُهُ عَلَى النّاسِ يَومَ القِيامَةِ. ¹

حج دوگونه است؛ حج براى خدا و حج براى مردم. پس آن كس كه براى خدا حج گزارد، از خداوند پاداش بهشت گيرد و آن كس كه براى مردم حج به‌جاى آورد، پاداش آن در روز قيامت با مردم است!.

2. آلوده‌كردن حج به منافع دنيوى

هدف اصلى و علت غايى هر عبادت، همانا توجه به خدا، طلب رضاى او و تحصيل آخرت است كه مقصد آفرينش انسان را تشكيل مى‌دهد. از اين‌رو مقصد اساسى را نبايد با اغراض دنيوى و اهداف مادى، كم‌رنگ ساخت. فريضه عبادى حج نيز از اين قاعده مستثنى نيست؛ چنان‌كه قرآن كريم مى‌فرمايد:

(وَ لِلّٰهِ عَلَى النّٰاسِ حِجُّ الْبَيْتِ ) (آل عمران: 97)

و براى خدا بر مردم واجب است كه آهنگ خانه [او] كنند.

طبق اين آيه مباركه، اگر حج با هدف معنوى و به قصد تقرب الهى انجام نگيرد، ارزشمند نخواهد بود و به يقين تأثير معنوى و اجتماعى چندانى هم نخواهد داشت. با توجه به بى‌ارزشى حج با هدف مادى، متأسفانه عده‌اى،