182
يَرِدُ عَلَيّ الْحَوْضَ رِجالٌ مِنْ اصْحابي فَيُجْلَوْنَ عَنْهُ فَاَقُولُ يا رِبِّ اصْحابي فَيُقالُ انَّكَ لا عِلْمَ لَكَ بِما احْدَثُوا بَعْدَكَ... . 1
گروهى از اصحاب من در كنار حوض بر من وارد مى‌شوند، ولى از آنجا كوچ داده مى‌شوند. من مى‌گويم: پروردگارا اصحاب من هستند! گفته مى‌شود: تو نمى‌دانى كه آنان پس از تو چه كردند... .
گواهى تاريخ درباره برخى از صحابه
برخى از صحابه به گواهى تاريخ مرتكب گناه شدند و حتى حدود الهى بر آنان جارى شد كه به عنوان نمونه به سه مورد از كتاب «اسدالغابه» اشاره مى‌شود:
الف) «وَليد بن عُقبه» 2، فرمان‌دار كوفه، شبى در خوردن شراب زياده‌روى كرد و در مستى براى اقامه نماز صبح به مسجد رفت و نماز را چهار ركعت خواند. پس از نماز به مردم گفت: «آيا بيشتر بخوانم؟» پس از اين رويداد و شهادت مردم ضد وى، بر او حدّ زدند و خليفه سوّم او را از فرمان‌دارى كوفه عزل كرد. 3
ب) «مُغيرة بن شُعبه» در زمان فرمان‌دارى بصره زنا كرد و خليفه دوم بر او حد جارى كرد و او را عزل نمود. 4
ج) «قُدامة بن مَظعون» كه به دليل شرب خمر، خليفه دوم بر او حد جارى كرد. 5
از سوى ديگر تاريخ به روشنى نشان مى‌دهد كه مشاجرات، برخوردها و جنگ‌هاى