149
1. آيا گريه كردن و عزادارى با رواياتى كه به صبر و بردبارى در رويارويى با مصيبت فرامى‌خواند، سازگار است؟
بنا به تصريح قرآن صبر با گريه بر مصايب تنافى ندارد؛ زيرا در قرآن از قول حضرت يعقوب(ع) نقل مى‌كند: فَصَبْرٌ جَمِيلٌ ؛ «پس صبر زيباست» (يوسف: 18)، اما در عين حال حضرت يعقوب ساليان طولانى در فراغ يوسف گريه نمود. ازاين‌رو آنچه در روايات ممنوع شده است 1 و هيچيك از مذاهب اسلامى شيعه و سنى آن را جايز نمى‌شمرد، بى‌تابى بيش از اندازه، چنگ‌زدن به صورت و خراشيدن آن و كندن موى و داد كشيدن نامتعارف است 2؛ اما اشك ريختن و گريه آهسته و بدون صدا را در غم از دست‌دادن عزيزان جايز ميدانند، ولى گريه‌كردن با صداى بلند نزد شيعيان، شافعيان و حنبليان (حنابله) جايز و از ديد مالكيه و حنفيه حرام است. 3
رسول گرامى اسلام(ص) در شهادت عمويش حمزه، به عزادارى فرمان داد 4 و در