130سوره را بگير! خداوند با چنين خاندانى به تو تهنيت مى‌گويد». سپس سوره «هل اتى» را بر او خواند. ¹

تاسه نان نداد در حق او هفده آيت خداي نفرستاد ²

ه) آيه مباهله

خداوند سبحان مى‌فرمايد:

فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مٰا جٰاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعٰالَوْا نَدْعُ أَبْنٰاءَنٰا وَ أَبْنٰاءَكُمْ وَ نِسٰاءَنٰا وَ نِسٰاءَكُمْ وَ أَنْفُسَنٰا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰاذِبِينَ (آل عمران: 61)

هرگاه بعد از علم و دانشى كه به تو رسيده [باز] كسانى درباره مسيح با تو به ستيز برخيزند، بگو: بياييد ما فرزندان خود را دعوت كنيم، شما نيز فرزندان خود را؛ ما زنان خويش را دعوت نماييم، شما نيز زنان خود را؛ ما از نفوس خود [و كسى كه همچون جان ماست] دعوت كنيم، شما نيز از نفوس خود؛ آن‌گاه مباهله [و نفرين] كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم.

مفسران گفته‌اند كه اين آيه، درباره هيئت نجرانى است كه پيامبر آنان را به مباهله فراخواند. آنان از حضرت مهلت خواستند و پس از گفت‌وگو با شخصيت‌هاى نجران، روحانى بزرگشان (اسقف) به آنان گفت: «شما فردا به محمد نگاه كنيد. اگر با فرزندان و خانواده‌اش براى مباهله بيايد، از مباهله با او بترسيد و اگر با يارانش بيايد، با او مباهله كنيد». فرداى آن روز، پيامبر دست در دست على بن ابى‌طالب(ع) آمد و حسن و حسين(عليهما السلام)پيش روى او راه مى‌رفتند و فاطمه((عليها السلام) پشت سرش بود. نصارا نيز بيرون