308انصار بود كه مخالف خلافت ابوبكر بود 1 (در بحث‌هاى پيشين به آن اشاره كرديم) و تزويرشان اين بود كه خود را از اقوام پيامبر(ص) و پيشگام در اسلام نسبت به انصار معرفى كردند و بيعت گرفتند.
آن‌گاه كه على(ع) حقانيت خلافت خودش را به انصار ثابت كرد، گفتند: «به خدا سوگند اگر پيش از ابوبكر، على[(ع)] از ما بيعت مى‌خواست، هيچ‌كس را همتاى او قرار نمى‌داديم...». 2
انصار اين دوستدارى را پس از به حكومت رسيدن على(ع) و در جنگ‌ها به‌ويژه در صفين با رشادت‌هاى خود كنار آن حضرت نشان دادند.
2. بنابه اقرار اهل سنت، رسول خدا(ص) على(ع) را معيار قرار داد:
«عَليٌّ مَعَ الْحقِّ وَ الْحقُّ معَ عليٍّ يدَورُ حَيثُما دارَ» 3؛ «على با حق است و حق با على؛ هر طرف على باشد حق نيز آن طرف است».
رسول خدا(ص) به عمار فرمود:
يا عمّارُ! إِنْ رأيتَ عَليّاً قَد سَلَكَ وادياً وَ سَلكَ النّاسُ وادياً غَيرُه فَاسْلُك مَعَ عَليٍّ وَ دَعِ النّاسَ إِنّه لَن يَدلَّك عَلى رَدىً وَلَنْ يُخرِجَك مِنَ الهُدى. 4
اى عمار هرگاه ديدى على به طريقى رفت و مردم به طريق ديگر، با على همراه شو و راه او را برو و مردم را رها كن؛ زيرا على تو را به گمراهى نمى‌برد و از هدايت خارج نمى‌كند.
آيا با وجود اين دستور رسول خدا(ص)، شما براى حق و باطل معيارى غير از على(ع) داريد كه اگر معيار ديگرى داشته باشيد طبق روايات خودتان گمراه شده‌ايد؟