231
پاسخ
آرى! هر دو، سفارش است، اما همه سفارشها مفهوم يكسانى ندارند.
توصيه رسول خدا(ص) در مورد انصار، رعايت حال آنها و چشمپوشى از خطاهاى قابل بخشش آنهاست كه اين چشمپوشىها بيشتر از سوى حاكم و صاحب قدرت معنا پيدا مىكند.
اما در مورد اهلبيت(عليهم السلام)، سفارش به پيروى و رعايت حق آنهاست نه چشمپوشى از اشتباهاتشان. رعايت حق، هم از سوى امرا معنا دارد و هم از سوى رعايا؛ چنانكه على(ع) در خطبه 34 نهجالبلاغه، حقوق متقابل امام و امت را بيان مىكند و خداوند در قرآن از مردم مىخواهد حق پيامبر(ص) را رعايت نمايند.
در نتيجه، اين فرمايش على(ع)، در مورد انصار، با سفارش رسول خدا(ص) در مورد رعايت حق اهلبيت(عليهم السلام)، دو حقيقت متفاوت است.
111. پيامبر(ص) و واگذارى مسئوليت به خلفا
اگر به شما گفته شود: مردى مؤمن و صالح، سرپرست مردمانى بود كه بعضى منافق و بعضى صالح بودند، امّا اين رهبر با اينكه منافقان را مىشناخت، از افراد صالح دورى كرد و پستهاى مهم و فرماندهى را به آنها واگذاشت و آنها را در زمان حيات خود، رئيس و سرور مردم قرار داد و...، درباره اين فرد چه مىانديشيد؟ شيعه در مورد پيامبر(ص) اينگونه عقيدهاى دارد!
پاسخ
شما با اين مثال مىخواهيد بگوييد: شيعيان ابوبكر و عمر را منافق مىدانند، ولى