194
89. رابطه هجرت با ايمان
چه چيز ابوبكر را مجبور كرد در هجرت، با پيامبر(ص) همراه شود؟ اگر همانطور كه شيعه مىگويد او منافق بود، چرا از قوم كافر خود فرار كرد؟ اگر او بهخاطر منفعت دنيوى هجرت كرد، زمانى كه پيامبر(ص) تنها و آواره بود همراهى او چه منفعتى داشت؟
پاسخ
اولاً: همراهى ابوبكر با رسول خدا(ص) در سفر هجرت، قطعى و روشن نيست.
ثانياً: خداوند مىفرمايد:
( أَ حَسِبَ النّٰاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنّٰا وَ هُمْ لاٰ يُفْتَنُونَ ) (عنكبوت: 2)
آيا مردم گمان كردند همين كه بگويند ايمان آورديم به حال خود رها مىشوند و آزمايش نخواهند شد؟
گاهى بعضى افراد تصور مىكنند كه ايمان واقعى دارند، اما وقتى در معرض امتحان الهى قرار مىگيرند، حقيقت آشكار مىشود؛ مانند فردى كه گمان مىكند بسيار مىداند، اما وقتى كه در برابر دانشمندان قرار مىگيرد نادانى او آشكار مىشود.
چه بسيارند كسانى كه حتى در زمان رسول خدا(ص)، ابتدا مسلمان شدند، مانند عبدالله بن ابىسرح كه هم از مهاجران بود و هم از كتّاب وحى 1 و مانند عبدالله بن جحش اسدى كه از مهاجران به حبشه بود و... 2، اما پس از مدتى مرتد شدند، بعضى مسيحى شدند، گروهى يهودى و برخى بتپرست. (در بحث ارتداد به اين موضوع اشاره كرديم).