120گرفت و فرمود:

«من كنت مولاه فهذا علي مولاه» ¹؛ «كسى كه من مولاى اويم اين على مولاى اوست». آيا عالمان اهل سنت اين دلايل را پذيرفتند يا به توجيه و تأويل پرداختند.

53. فتوحات صحابه

اگر آن‌گونه كه شيعه مى‌گويد، اصحاب رسول خدا(ص) دشمن يكديگر بودند و هر يك براى رسيدن به خلافت مى‌كوشيدند و...، هزاران نفر در زمان اصحاب، مسلمان نمى‌شدند و مناطق بسيارى از جهان به دست آنها فتح نمى‌شد.

پاسخ

اصحاب، دشمن يكديگر نبودند و همه آنها طمع خلافت نداشتند. اين موضوع تنها به چند نفر محدود مى‌شود كه براى به‌دست آوردن خلافت، حتى صبر نكردند غسل بدن پيامبر(ص) تمام شود، بلكه جنازه رسول خدا(ص) را روى دست على(ع) گذاشتند. آنها با عجله به سقيفه رفتند و با زور و تهديد و ارعاب، از عده‌اى بيعت گرفتند و خود را خليفه مسلمانان ناميدند. از اين‌رو، وقتى به على(ع) گفتند: خليفه تو را مى‌خواند، ايشان فرمود: «

لسريع ما كذبتم » ²؛ «چه زود به رسول خدا تهمت زديد و خود را جانشين او معرفى كرديد؟»

همكارى و فداكارى مسلمانان در جنگ با ساير كشورها به‌خاطر اسلام بود نه به جهت پيروى از برخى صحابه.

توفيق تشرف هزاران نفر به دين مقدس اسلام، دليل حقانيت اصحاب نيست. وقتى