140
يا محمّد يا علي يا علي يا محمّد، انصراني فانّكما ناصراي... 1
اى محمّد، اى على، اى على، اى محمّد! مرا يارى كنيد كه شما يارىكننده من خواهيد بود...
پاسخ
اوّلاً: توجّه به واسطه وخواستن ودرخواست نصرت از او اگر به ديد استقلالى ودر عرض خداوند متعال باشد قطعاً شرك است، ولى اگر با اين اعتقاد باشد كه منشأ نصرت خداست وهر كسى كه نصرت مىكند اگر در امور عادى است با قدرت خدا است واگر در امور غيبى است نيز با قدرت واراده ومشيت واذن خداوند مىباشد، در اين صورت نه تنها اين درخواست اشكالى ندارد بلكه در راستاى توحيد است؛ زيرا خداوند متعال، عالم را بر اساس اسباب ومسببات آفريده ومردم را به توجّه به اسباب دعوت كرده است.
ثانياً: آياتى كه در قرآن آمده از آن جهت كفار را مذمت مىكند كه نصرت را از وسائط بدون ارتباط آن با خدا تقاضا مىكردند. ولذا در برخى آيات آمده است: (وَ مٰا كٰانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِيٰاءَ يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللّٰهِ) ؛ «آنها جز خدا اوليا وياورانى ندارند كه يارىشان كنند». (شورى: 46)
از اينجا استفاده مىشود كه وسائط با ارتباط آنها به خدا مىتوانند نصرت كنند وما نيز مىتوانيم از آنان نصرت ويارى بخواهيم.
ثالثاً: وقتى سخن از حصر است، نصرت محصور به خدا مىشود ولى در جايى كه حصر نيست -مثل مورد دعاى امام زمان(عج)- نصرت