138 لها » ¹ ؛ «براى اين حديث اصل ومدركى نيست».

دكتر محمّد بن عبدالرحمان خميس استاد دانشگاه محمّد بن سعود

مى‌گويد:

انّ القصة لم تصح اصلا، فلا مجال للاستدلال بها؛ اذ الاستنباط فرع التصحيح. ²

اين قصه هرگز صحيح به نظر نمى‌رسد، ولذا مجالى براى استدلال به آن نيست؛ زيرا استنباط فرع تصحيح است.

شبهه سوم: مذمت كمك‌طلبى از غير خدا

خداوند متعال مى‌فرمايد:

(وَ إِذٰا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لاٰ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ إِذٰا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذٰا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ) (زمر: 45)

هنگامى كه خداوند به يگانگى ياد مى‌شود، دل‌هاى كسانى كه به آخرت ايمان ندارند مشمئزّ (و متنفّر) مى‌گردد؛ امّا هنگامى كه از معبودهاى ديگر ياد مى‌شود، آنان خوشحال مى‌شوند.

پاسخ

اوّلاً: اين آيه مربوط به بت‌پرستانى است كه به سراغ واسطه‌اى رفته كه هيچ‌گونه قابليتى براى واسطه بودن نداشته‌اند.

ثانياً: همان‌گونه كه از كلمه (مِنْ دُونِهِ) استفاده مى‌شود، آنان بدون