62مسجد بيان فرمود، مىآوريم. شايسته است، در اين خطبه بررسىهاى عميقترى انجام شود.
حضرت پس از ذكر خطبهاى در مدح و ثناى پروردگار عالم، با تأكيد بر نعمتهاى بيكران خداوند -آنسانكه در آداب دعا وارد شده است - فرمود:
گواهى مىدهم كه معبودى جز خداوند نيست. يگانهاى كه شريك ندارد. اين كلامى است كه تأويل و نتيجه آن اخلاص است. درك توحيد را ويژه دلها قرارداد و آنچه را عقل بدان پى مىبرد، در انديشهها ظاهر نمود. خدايى كه رؤيتش با ديدگان، وصفش با زبانها و درك كيفيتش با اوهام و خيالها ناممكن است. اشيا را بىآنكه مسبوق به سابقهاى باشند، آفريد. و آنها را بدون آنكه از نمونههايى الگو گرفته باشند، ايجاد نمود. همه را به قدرت خود هستى بخشيد و به مشيت خود آفريد. بىآنكه به وجود آنها نيازمند باشد و صورت بخشيدن به آنها براى وى سودى داشته باشد. مگر آنكه اثباتى باشد بر حكمتش، و اشارتى باشد بر طاعتش و اظهارى براى قدرتش و عبوديتى براى مخلوقاتش و تحكيمى براى
دعوتش. آنگاه بر طاعت خويش پاداش قرار داد و بر معصيت خويش، كيفر مقدر فرمود جهت دورسازى بندگان از عذابش و سوقدادن آنان به مسير بهشتش. 1