63و نيز در شهادت بر نبوت پدر بزرگوارش فرمود:
گواهى مىدهم كه پدرم محمد(ص)، بنده و فرستاده خداست. او را پيش از فرستادن به رسالت برگزيد و پيش از گزينش، بلند مقام ساخت و پيش از مبعوث گرداندن، مصطفى گردانيد آنگاه كه موجودات در غيب، مكنون و پوشيده بودند و در پردههاى هولناك مصون بودند و به نهايت نيستى مقرون؛ چون خداوند به عاقبت امور آگاه بود و به حوادث روزگار احاطه داشت و به مواقع امور محيط و مسلط بود. خداوند محمد(ص) را برانگيخت، جهت اتمام امرش و عزيمتى باشد جهت امضاى حكمش و تنفيذى بر مقدرات حتمىاش. آنگاه كه امتها را در دينشان پرتفرقه يافت و آنها را بر آتش معتكف ديد، چه، پرستشگر بتهاى خود، و منكران خدا با وجود شناخت او بودند. پس خداوند به وسيله پدرم محمد(ص) ظلمات آنها را روشن كرد، مبهمات را از دلهاى آنها برداشت و پردههاى تيرگى را از ديدگانشان زدود. پيامبر(ص) براى هدايت انسانها به پا خواست، آنها را از گمراهى نجات داد، از كوردلى به بصيرت رساند، آنان را
به دين استوار هدايت كرد و به صراط مستقيم دعوت فرمود تا وقتى كه خداوند او را به سوى خود فرا خواند... . 1