64 غوطهوريم، بيرون مىكشد و به راهى كه صلاح ما در آن است، مىبرد. او بود كه ما را پس از گمراهى هدايت كرد و پس از نابينايى، بينايى بخشيد. 1
7. تهمت
تهمت يكى از زيانبارترين و جبران ناپذيرترين كاركردهاى زبان است. اين آفت زبان، براى خود پرونده سياهى دارد كه هيچ قاضى مقتدرى نمىتواند از عهدۀ اصلاح و پاكسازى آن برآيد. ابعاد ناگفته تهمت، بيش از ابعاد مكرر گفته شده آن است.
اگر در جامعهاى تهمت رواج پيدا كند، به يقين آن جامعه سربلند نخواهد شد.
حضرت على(ع) در مورد پرهيز از مواضع اتهام مىفرمايد:
مَنْ وضَعَ نَفْسَهُ مَواضِعَ التُّهمَةِ فلا يَلُومَنَّ مَنْ أَساءَ بِهِ الظَّنَّ. 2
كسى كه خود را در جايگاه تهمت قرار داد نبايد كسى را كه به او بدگمان است، نكوهش كند.