65
-عذاب عظيم تهمتزنندگان
پيامبر گرامى اسلام(ص) در مذمت بهتان مىفرمايد:
هركس به مرد يا زن با ايمانى تهمت بزند يا درباره كسى چيزى بگويد كه در او نيست، خداوند در قيامت او را بر تلى از آتش قرار مىدهد تا از آنچه گفته است خارج شود و از عهده گفته خود بيرون آيد. 1
-پرهيز از جايگاه تهمت
در حديثى از امام صادق(ع) آمده است كه فرمود:
هركس به برادر مؤمن خود تهمت و افتراء بزند، ايمان در دلش آب شده، نابود مىگردد؛ همانگونه كه نمك در آب حل شده و از بين مىرود. 2
تهمت آن است كه انسان، صفت يا كارى را به دروغ به ديگرى نسبت دهد و شخصى را كه مرتكب كارى ناپسند نشده است، به انجام آن متهم كند يا عيب و نقصى را كه در او نيست، به او منتسب كند؛ چه اين نسبت دروغ در حضور او باشد، چه در غياب او. حضرت على(ع) در نكوهش تهمت مىفرمايد: