92رنجهاى شما بر او سخت است»، 1 تا پايان سوره برائت (توبه)، و اين صحيفهها نزد ابوبكر بود تا مرگش فرارسيد و تا عمر زنده بود، نزد وى، و سپس نزد حفصه دختر عمر بود. 2
«ابن ابىداود» از طريق «يحيى بن عبدالرحمان بن حاطب» نقل مىكند كه گفت:
عمر از راه رسيد و گفت: «هركس بخشى از قرآن را از رسولخدا(ص) دريافت كرده است، بياورد و همواره آن را در
مصحف و لوحها و شاخههاى نخل مىنوشتند و تا دو تن گواهى نمىدادند، چيزى را از كسى نمىپذيرفت». 3
ابنابىداود، از طريق «هشام بن عروه»، از پدرش [در سلسله سند فاصله افتاده است] نقل مىكند كه ابوبكر به عمر و زيد گفت: «بر آستانه مسجد بنشينيد و هركس براى بخشى از قرآن، دو شاهد براى شما آورد، آن را يادداشت كنيد». 4
«ابنأشته» در كتاب مصاحف از «ليثبنسعد» چنين نقل مىكند:
ابوبكر نخستين كسى بود كه قرآن را گردآورى كرد و زيد آن را نوشت و مردم نزد زيدبنثابت مىآمدند و او هيچ آيهاى را جز با دو شاهد عادل نمىنوشت و آخر سوره برائت جز نزد خزيمة بن ثابت يافت نشد. زيد گفت: «آن را بنويسيد كه