63گرفت. در سال 1269ه.ق (1853م.) «طلال بنعبدالله بنرشيد»، سپاهى را براى تصرف خيبر اعزام كرد. اين سپاه توانست بر اين شهر مسلط شود؛ اما در فرمانروايى «آلرشيد»، خيبر از ثبات بىبهره بود؛ به همين دليل مردم اين شهر بارها از اشراف مدينه يارى طلبيدند؛ اشرافى كه گاهگاهى بر خيبر حكومت مىكردند. خيبر به ميدان رقابت ميان آلرشيد و اشراف حجاز تبديل شده بود. اين وضعيت تا زمان برپايى حكومت سوم سعودى ادامه يافت. در سال 1319ه.ق (1902م.) ملك «عبدالعزيز بن عبدالرحمن آلسعود» يكپارچهسازى مناطق گوناگون كشور را در دستور كار خود قرار داد و توانست در سال1340ه.ق (1921م.) حائل را بازپس گيرد و منطقه كوه شمر و مناطق گوناگونى را با يكديگر يكپارچه سازد كه در دوران حكومت اول سعودىها در قلمرو اين منطقه بود. به اين ترتيب خيبر وارد قلمرو حكومت ملك عبدالعزيز شد و از نظر ادارى، زيرمجموعه حائل و از جنبه مالى، زيرمجموعه مدينه گرديد.
خيبر از سال 1391ه.ق (1971م.) بهطور كامل، جزء حوزه حكومتى مدينه شد.
پس از ابلاغ نظام جديد براى تقسيمبندى مناطق عربستان، در دوران «فهد بن عبدالعزيز آلسعود» 1402 - 1426ه.ق (1982- 2005م.)، خيبر به استان تبديل و زيرمجموعه مدينه شد. چهار مركز «عشاش»، «صلصله»، «عُيينَه» و «عُشَره» و نيز روستاهايى همچون «ثمد»، «خيال»، «رحبة الحسين»، «مضاويح»، «لحن»، «عقيله»، «مطاوى»، «أمهشيم»، «دحيله»، «زبران»، «وادى»، «المنجى»، «نابع»، «سمحه»، «غمره»، «عرايد»، «جرف» و «جدعاء» از توابع اين استان هستند.