881. آياتى از قرآن و رواياتى از سنت كه به طور كلّى بر عصمت امام دلالت دارند و عصمت را بدون اشاره به شخص خاصى، يكى از ويژگى هاى امام معرفى مى‌كنند.

2. آياتى كه افزون بر دلالت بر عصمت امام به طور كلّى، با توجه به رواياتى كه در تفسير و شأن نزول آنها آمده است، به عصمت فرد يا افراد خاصى هم اشاره دارد.

3. رواياتى كه عصمت فرد يا افراد مشخصى را بيان مى كنند.

قرآن و مسئله عصمت امام

براى روشن شدن لزوم عصمت امام بايد به اين آيات توجه كنيم:

اول: آيه عهد الهى

خداوند در قرآن مى فرمايد:

( وَ إِذِ ابْتَلىٰ إِبْرٰاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمٰاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قٰالَ إِنِّي جٰاعِلُكَ لِلنّٰاسِ إِمٰاماً قٰالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قٰالَ لاٰ يَنٰالُ عَهْدِي الظّٰالِمِينَ ) (بقره:124)

و [ياد كنيد] هنگامى كه پروردگار ابراهيم، او را با دستورهايى آزمود. و او به طور كامل از عهده آنها برآمد. خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پيشواى مردم قرار دادم» ابراهيم گفت از دودمان من [نيز امامانى قرار بده] خداوند فرمود: «پيمان من، به ستمكاران نمى‌رسد [مگر آنها كه شايسته‌اند]».

خداى متعال، در اواخر عمر حضرت ابراهيم(ع) و در آن دوران پيرى كه او پيامبر بود ¹، مقام والاى امامت و پيشوايى را به ايشان عطا فرمود.