41مسائلى همچون محافظت دين از تحريف، پاسخ به پرسشهاى مسلمانان در حوزههاى مختلف معرفتى، پاسخ به شبهات داخلى و شبهات پيروان ساير اديان و دفع حمله مخالفان در همين راستا بوده است و پيامبر(ص) بايد به تبيين آنها همّت مى گمارد.
3. قضاوت
به منظور رفع دعاوى، خصومات، اختلافات و برپايى عدالت اجتماعى، پيامبر(ص) موظف بود ميان مسلمانان قضاوت كند. خداوند درباره اين شأن پيامبر(ص) مىفرمايد:
( فَلاٰ وَ رَبِّكَ لاٰ يُؤْمِنُونَ حَتّٰى يُحَكِّمُوكَ فِيمٰا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاٰ يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمّٰا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً ) (نساء: 65)
به پروردگارت سوگند كه آنها ايمان نخواهند آورد مگر اينكه در اختلافات خود، تو را به داورى طلبند و سپس از داورى تو، در دل خود احساس ناراحتى نكنند و كاملاً تسليم باشند.
4. رياست عمومى
رياست و رهبرى جامعه اسلامى، از سوى خداوند به آن حضرت واگذار شد و مسلمانان نيز به اطاعت از آن حضرت مأمور شدند. خداوند درباره اين منصب مىفرمايد: ( أَطِيعُوا اللّٰهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ) ؛ «اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد پيامبر [خدا] و پيشوايان
[معصوم] خود را». (نساء: 59)