38وحى است. امام، حافظ و نگهبان دين و شريعت است. بنابراين، همان‌گونه كه تعيين نبى بايد از سوى خداوند انجام گيرد، تعيين امام نيز بايد از سوى خداوند صورت پذيرد و فعلى از افعال خداوند است. ¹

شيخ مفيد، انكار امامت ائمه را موجب كفر و گمراهى و مستحق جاودانگى در آتش مى‌داند ² و شيخ صدوق، انكار امامت را همانند انكار نبوت و انكار نبوت را همانند انكار توحيد به شمار مى‌آورد ³و از آنجا كه منكر توحيد و نبوت، كافر است، نتيجه اين خواهد بود كه منكر امامت نيز كافر است.

جنبه‌هاى ديگرى از امامت در برداشت شيعى

نكات زير درباره ديدگاه شيعه گفتنى است:

امامت، لطفى از جانب خداوند

هدايت تكوينى بشر، مسئله اى است كه آيات قرآن به آن توجه مى‌دهند و بر برخوردارى انسان از اين هدايت تأكيد مى كنند. خداوند متعال با فرستادن پيامبر(ص) و كتاب آسمانى، انسان را در مسير هدايت تشريعى نيز قرار داد. در واقع اين هدايت با توجه به جايگاه امامت، لطفى است كه خداوند در حق بندگان كرده است؛ زيرا دستيابى به تكاليف و دستورهاى الهى را براى آنان آسان كرده و راه رسيدن به رستگارى و سعادت را هموارتر ساخته است.