131
فصل دوم: عصمت و عدالت
در يك نگاه سطحى، گاهى گفته مى شود كه عصمت در امام شرط نيست. نهايت چيزى را كه بايد در زمره شرايط امام قرار داد، عدالت است. حتى ديده مى شود كه مفهوم عصمت را با مفهوم عدالت يكسان مى‌دانند و تمايزى براى آن قائل نمى شوند درحالى‌كه چنين نيست.
پيش از اين، درباره عصمت و حقيقت آن سخن گفتيم. در جاى خود توضيح داده شد كه عصمت، حالتى است كه انسان را از ارتكاب گناه باز مى‌دارد به طورى كه احتمال ارتكاب گناه براى شخص معصوم به صفر مى‌رسد و از روى اراده و اختيار خويش، گناه نمى كند. اكنون اين پرسش مطرح مى شود كه بين عصمت و عدالت چه نسبتى برقرار است؟ آيا داراى يك معنا و مفهوم‌اند يا از دو مقوله جداگانه اند؟
پيش از بررسى مفهوم عصمت و مفهوم عدالت، لازم است مقدارى درباره معناى عدالت گفت‌وگو كنيم.