104

چهارم: آيه تطهير

يكى از آياتى كه بر عصمت اهل بيت پيامبر(ص) دلالت دارد، آيه تطهير است. خداوند در اين آيه مى فرمايد:

( إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً ) (احزاب: 33)

خداوند فقط مى‌خواهد پليدى (گناه) را از شما اهل بيت دور كند و كاملاً شما را پاك سازد.

قبل از بيان چگونگى دلالت آيه بر عصمت اهل بيت پيامبر(ص)، توجه به دو تعبير كه به گونه اى بر انحصار دلالت دارند، ضرورى است: ¹

1. تعبير ( إِنَّمٰا ) : اين واژه در ساختار زبان عربى از ادات حصر است و وقتى در جايى به كار مى‌رود، بر انحصار و اختصاص دلالت مى كند. در اين آيه، خداوند چيزى را اراده كرده كه آن را با كلمه ( إِنَّمٰا ) همراه كرده است. بنابراين ( إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ ) ، انحصار خواسته خداوند را مى رساند. خواسته خداوند متعال در اين آيه، دور كردن رجس و پليدى است.

2. تعبير أَهْلَ الْبَيْتِ : خداوند متعال با آوردن اين تعبير، كسانى را معرفى مى‌كند كه مصداق خواسته و اراده اويند. اين تعبير دلالت دارد كه دور كردن رجس و پليدى به افراد مشخصى اختصاص دارد و منحصر در آنهاست.

مقصود از اهل بيت

اهل بيت چه كسانى اند كه خداوند دور كردن رجس و پليدى را از آنان اراده كرده است؟