116
پاسخ
اولاً: اين آيه مربوط به دنياست نه عالم برزخ و لذا از مورد بحث خارج است، بلكه عرضه مىدارد: تو خودت مراقب آنها بودهاى و مىتوانستى جلوى كار زشت آنها را بگيرى.
ثانياً: بحث علم غيب برزخى اوليا را با ادله قرآنى و حديثى كه از محكمات بود به اثبات رسانديم.
ثالثاً: عالم برزخ عالم مجردات است و زمان در آنجا مطرح نيست.
شبهه هفتم: مورد ديگر از نفى علم غيب دربارۀ اصحاب كهف
و نيز درباره اصحاب كهف مىفرمايد:
وَ لَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلاٰثَ مِائَةٍ سِنِينَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً * قُلِ اللّٰهُ أَعْلَمُ بِمٰا لَبِثُوا لَهُ غَيْبُ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ (كهف: 25 و 26)
آنها در غارشان سيصد سال درنگ كردند، و نه سال ]نيز [بر آن افزودند. بگو: خداوند از مدّت توقفشان آگاهتر است؛ غيب آسمانها و زمين از آن اوست!
گفته شده مطابق اين آيه علم غيب مخصوص به خدا دانسته شده است.
پاسخ
به قرينه لام در لَهُ غَيْبُ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ اصل غيب مخصوص خداست و اين منافات با غيب دانستن پيامبر(ص) و اوليا به اذن خداوند حتى در عالم برزخ ندارد؛ زيرا حيات برزخى به اثبات رسيده است.