137«اگر كسى سفارش كرد سلام او را به پيامبر صلى الله عليه و آله برسانى، به او بگو: سلام بر تو اى پيامبر خدا، از طرف فلان پسر فلان. وى از تو تقاضاى شفاعت كرده، شفاعتش را پذيرا باش.»
در اين روايت نيز تصريح شده است كه حنفى‌ها مانند ديگر فِرَق اهل سنت، زيارت قبر پيامبر صلى الله عليه و آله و طلب شفاعت از او را، بعد از مرگ جايز مى‌دانند، حتى زيارت به نيابت از كسى كه خودش موفق نشده به زيارت برود، را جايز شمرده‌اند.
اين‌ها نمونه‌اى بود از آرا و نظريات مالكى‌ها، حنبلى‌ها، شافعى‌ها و حنفى‌ها، كه توسّل به پيامبر و طلب شفاعت از آن حضرت را، حتى در حال ممات، نيك و مستحب دانسته‌اند كه وهابى‌ها به گزاف مى‌گويند: «لَم يَذكُر أحد مِن العُلَماءِ أنَّهُ يَشرَعُ التّوسُّلُ بِالنبيِّ وَ الصَّالِحِ بَعدَ مَوتِهِ»؛ «هيچ‌يك از علما نگفته‌اند توسل به پيامبر و افراد صالح، بعد از موتشان جايز است!»
جاى بسى شگفتى است كه چگونه وهابى‌ها چنين سخنى را بر زبان يا قلم مى‌آورند. اگر كسى چنين نگفته، پس مطالبى كه در بارۀ بزرگان، از كتب معتبر شما نقل كرديم، چه مى‌كنيد؟!
امام مالك و ديگران پيشوايان و علماى شما، تصريح به جواز بلكه استحباب داشتند و حتى ظاهريۀ از شما قائل به