124خدا برود، به او فرمود: «لاَ تَنْسَنَا مِنْ دُعَائِكَ يَا أَخِي» ؛ «ما را از دعاى خود فراموش نكن، برادر!» 1
آيا پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌دانست كه درخواست دعا از غير خدا كفر و شرك است يا نمى‌دانست؟ پاسخ اين پرسش، نفياً و اثباتاً، داراى محظورات زيادى است كه هيچ مسلمانى لوازم آن را نمى‌پذيرد؛ زيرا:
اگر بگوييم: پيامبر صلى الله عليه و آله با اين‌كه مى‌دانست سؤال از غير خدا موجب كفر و شرك است، در عين حال اقدام به چنين سوالى كرد. در اين صورت، بايد گفت تمام مردم روى زمين (نعوذباللّٰه) حتى خود پيامبر كافر و مشرك‌اند، جز ابن تيميه و پيروان او!
و اگر گفته شود: پيامبر اين مسأله را نمى‌دانست و از عمر درخواست دعا كرد، در اين صورت نيز نسبت جهل به پيامبر دادن و گفتن اين‌كه پيامبر صلى الله عليه و آله خودش احكام اسلام را نمى‌دانست، چه معنا و مفهومى پيدا خواهد كرد؟ آيا معناى سخن مزبور اين نيست كه ابن تيميه و طرفدارانش اسلام و احكام آن را از خود پيامبر بهتر مى‌فهميده‌اند؟! و آيا معناى اين سخن اين نيست كه بگوييم پيامبر بايد براى آموختن احكام اسلام، نزد ابن تيميه و ابن عبدالوهاب برود و در نزد آن‌ها تلّمذ كند؟!